ΠΕΟΘΗΛΑΣΜΟΣ.
Τσιμπούκι. Πίπα. Στοματικό. Όπως και να λέγεται όλοι το τρώμε.
Καυλώνει ο κύρης; Η υπηρέτρια σκύβει κι ανοίγει αργά το μικροσκοπικό στόμα της για να καταπιεί ότι πιο καυλωτικό υπάρχει, για μία γυναίκα, μετά την κλειτορίδα -τη δική της, μιας άλλης.
Ξενύχτησε μέχρι το πρωί η υπηρέτρια και περίμενε τον κύρη της να γυρίσει για μία πίπα. Δε δεχόταν ότι περίμενε να δει αν έφτασε ασφαλής, αν όλα ήταν καλά κι αν ακόμα μπορούσε να επιβεβαιώσει το ενδιαφέρον του γι' αυτήν με ένα τσιμπούκι. Γύρισε ο κύρης και όταν η υπηρέτρια έσκυψε αυτός τη σήκωσε κατευθείαν και την επανέφερε σε όρθια στάση. Σάστισε για λίγο αλλά στηρίχτηκε στις ψηλοτάκουνες γόβες της κι ενώ έστρωνε τη φούστα της, τον κοίταξε στα μάτια και πριν καν καταφέρει να αρθρώσει κουβέντα, αυτός τη φίλησε.
Το παιδί της, τους παρακολουθούσε κρυμμένο πίσω από τη σκάλα. Σήμερα που η πίπα έγινε φιλί, η μοίρα τη βοήθησε να μη χύσει σπέρμα ο αφέντης της από καύλα, αλλά να χύσει δάκρυα το παιδί της από συγκίνηση.
Κι η πίπα θέλει προφυλάξεις.
